«Հայաստանը և հարևան երկրները»

Հայ-թուրքական հարաբերություններ

Մեր երկիրը սահմանակից է չորս երկրի հետ: Դրանք են՝ Վրաստանը, Թուրքիան, Ադրբեջանը, Իրանը, որոնցից երկուսի հետ մենք բարիդրացիական հարաբերությունների մեջ ենք, իսկ մյուս երկուսի հետ՝ հակառակը։

Հայ- թուրքական թշնամական հարաբերությունների հիմնական պատճառներից մեկը 1915 թ.  տեղի ունեցած Հայոց ցեղասպանությունն է։ Չնայած  մինչ օրս աշխարհի շատ պետություններ շարունակում են ճանաչել և դատապարտել  թուրքերի  կատարած հանցագործությունն ու ոճրագործությունը, սակայն Թուրքիան շարունակում է մերժել ցեղասպանության փաստը:
Հայոց ցեղասպանության ճանաչման գործում քայլեր է ձեռնարկում նաև ՀՀ իշխանությունը, որն ուզում է ամեն կերպ հասնել նրան, որ Թուրքիան ընդունի իր կատարած ոճրագործության պատասխանատվությունը:

Նաև ուզում եմ նշել, որ  հայ-թուրքական հարաբերություններում  գոյություն ունի, այսպես ասած, միակողմանի տուրիզմ: Հայաստանից մեծ թվով մարդիկ ամռան ընթացքում գնում են Արևմտյան Հայաստան /որը Թուրքիայի տիրապետության տակ է գտնվում/, Թուրքիայի ծովային քաղաքներ և Ստամբուլ: Նաև կատարվում է տարբեր ապրանքների ներմուծում:

Թուրքիայի Ստամբուլ քաղաքում գործող մի շարք հայկական վարժարանների հետ հանրակրթական կամուրջներով կապված է նաև մեր կրթահամալիրը, մասնավորապես Ավագ դպրոցը, և տարվա մեջ երկու անգամ փոխադարձ այցելություններ և կրթական փոխանակումներ են կազմակերպվում նրանց միջև:

Հայ-ադրբեջանական հարաբերություններ

Ինչ վերաբերվում է հայ-ադրբեջանական հարաբերություններին, պետք է ասեմ, որ Ադրբեջանի հետ հարաբերություններն ավելի խորը և ավելի սուր ու հակասական են՝ բոլորիս հայտնի Արցախյան հարցի պատճառով: Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև 20-րդ դարում տեղի է ունեցել երկու պատերազմ՝ 1918-1920 թթ. և 1988-1994 թթ., երկուսն էլ տարածքային վեճերի պատճառով, որոնց  արդյունքում, ցավոք, ավելի են խորացել երկու հարևան երկրների հարաբերությունները:

Me and my Armenia

Без названия (1).jpg3SmSl7tcbmVwGFE5tnMO2zvFSvL.jpgI was born in Armenia, in Yerevan.I love my country very much. Armenia has many parks, museums, churches, temples, monuments, and galleries. Nature in Armenia is wonderful. Today I would like to write about the cities of Armenia, which are very beautiful and historical. As I said, I was born in Yerevan, but on weekends our family usually goes to Tsakhkadzor. Among the historical places, we would like to mention the ancient Kecharis monastery, built in the XI century.Tsakhkadzor also has its own cable car. My family and I love to snowboard there.
A little about the historical name of the settlement-Kecharis-means «birch grove»in Armenian. In the early middle ages, the area of present-day Tsakhkadzor belonged to the Varazhnuni family, whose representatives managed the estates of the Armenian kings of the Arshakuni dynasty in the IV and V centuries.

Best time for reading

Без названия.jpg

to tell the truth, I read this book in Russian with one breath, but in two days. in my opinion, this is the best book I’ve read, and I’ve read a lot of books .I advise everyone

I will continue to read the work of Dan brown.his books are mind-boggling they keep you in suspense so I liked it and all the coolant suggest

Plot
Killed a former NSA employee, who became famous for his genius in computer technology and created not amenable to decoding the cipher for protection of digital information. The NSA’s supercomputer cannot decipher a complex cipher that NSA officials believe was made using the digital fortress encryption program. In fact, the program «digital fortress»does not exist, the cipher is not a secret message, but a virus created to destroy a supercomputer that can break any cipher by brute force. The virus was created by a former NSA employee who did it to avenge his dismissal, the bombing of his home country (Japan) with atomic bombs in 1945, and to prevent total surveillance of people. In the end, the NSA employees realize that there is a virus in their computer and neutralize it. The secret of the existence of the supercomputer is preserved, although it is destroyed.

Հայաստանում բնակված ադրբեջանցիներն ու նրանց հետ կապված հիշողությունները:

Նախքան Արցախյան հակամարտությունը՝ Հայաստանի տարածքում բնակվել են մեծ թվով ադրբեջանցիներ։ Արցախյան պատերազմին հաջորդած հայ-ադրբեջական լարված իրադրության հետևանքով ադրբեջանական համայնքը լքել է Հայաստանի տարածքը։ Ի տարբերություն սրա՝ Ադրբեջանի հայ բնակչությունը ենթարկվել է զանգվածային ջարդերի և տեղահանումների։ Միավորված Ազգերի Կազմակերպության փախստականների հարցերով գերագույն հանձնակատարի գրասենյակի համոզմամբ 2004 թվականի տվյալներով Հայաստանի Հանարապետության տարածքում բնակվում են 30 ադրբեջանցիներ։
Ադրբեջանցիները չունեն ազգային փոքրամասնության կարգավիճակ, սակայն նշվում են միջազգային մի շարք կառույցների վիճակագրական տվյալներում։ Ի հակասություն այս փաստի՝ Հայաստանի Հանրապետության ազգային վիճակագրական ծառայության պնդմամբ ներկայումս ո՛չ Հայաստանի, և ո՛չ էլ Արցախի տարածքում ոչ մի ադրբեջանցի չի ապրում։Հայաստանաբնակ ադրբեջանցիների թիվը աճել է Երեւանի խանության գոյության տարիներին։ 1879 թվականի պարսկական լծից ազատված ռուսահպատակ Հայաստանում բնակվում էր 313 հազար ադրբեջանցի (այդ անվան տակ հանդես էին գալիս նաև Իրանի, Արեւմտյան Ադրբեջան երկրամասի պարսիկ բնակչությունը և մյուս թյուրքերը) և շուրջ 50 հազար քուրդ և եզդի։ Չնայած 1918-1920 թվականների հայ-ադրբեջանական լարված հարաբերություններին՝ Հայաստանի Դեմոկրատական Հանրապետությունում բնակվել է շուրջ 12 հազար իսլամադավան ադրբեջանցի։ Հայաստանի ադրբեջանական համայնքի բնակչությունը վերստին աճել է Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո։ 1939 թվականին Հայկական ԽՍՀ-ում բնակվում էր ավելի քան 130 հազար ադրբեջանցի, 1959 թվականին՝ 107 հազար, 1970 թվականին՝ 148 հազար։

Ալեքսանդր Մակեդոնացի

Ալեքսանդր Մակեդոնացին ծնվել է մ․թ․ա․ 356 թվականին՝ Մակեդոնիայի մայրաքաղաք Պելլայում։ Ալեքսանդրի ծննդյան հստակ օրը մեզ հայտնի չէ։ Առավել հաճախ ընդունված է որպես նրա ծննդյան թվական համարել հուլիսի 20-ը, քանի որ ըստ Պլուտարքոսի՝ Ալեքսանդրը ծնվել է «հեկատամբեոն ամսի վեցերորդ օրը:Ավանդույթի համաձայն Ալեքսանդրը լույս աշխարհ է եկել այն գիշեր, երբ Հերոստրատոսն իր անունն անմահացնելու նպատակով հրկիզել է հին աշխարհի յոթ հրաշալիքներից մեկը՝ Եփեսոսում գտնվող Արտեմիսի տաճարը։ Արդեն իսկ Ալեքսանդրի արշավանքների ժամանակ պարսից մոգերն այս հրդեհը մեկնաբանել են որպես իրենց պետությանը սպասվող ապագա աղետի նշան։ Բայց քանի որ հնարավոր բոլոր լեգենդներն ու խորհրդանշաններն ուղեկցում էին անտիկ շրջանի հռչակավոր մարդկանց ծննդին և կյանքին, Ալեքսանդրի` հաջող համընկած ծննդյան ամսաթիվը երբեմն համարում են արհեստական  Հեկատամբեոնը Գրիգորյան օրացույցում մասամբ նույնացվում է հուլիս ամսվա հետ, իսկ հին մակեդոնացիներն այդ ամսին անվանում էին «լոս» :Որոշներն էլ որպես Պլուտարքոսի գրվածքի հավելում հեկատամբեոնի վեցերորդ օրը համարում են հուլիսի 15-ը։Այնուամենայնիվ, այս տարբերակներից ոչ մեկը գիտականորեն ապացուցված չէ։
Համաձայն Մակեդոնացու ժամանակակիցներից մեկի՝ Արիստոբուլոս Կասանդրիացու (արձանագրված է Լուցիոս Արիանոսի «Ալեքսանդրի Անաբասիս» աշխատության մեջ), Մակեդոնացին ծնվել է ոչ թե ամռանը, այլ աշնանը։ Բացի այդ, ըստ Դեմոսթենեսի՝ մակեդոնական լոս ամիսն, ըստ էության, համընկնել է աթենական բոեդրոմիոն ամսվա հետ (սեպտեմբերի վերջ, հոկտեմբերի սկիզբ)։ Հենց այս փաստարկների հիման վրա էլ որոշ փորձագետներ որպես ծննդյան թվական ընդունում են հոկտեմբերի 6-ից 10-ն ընկած ժամանակահատվածը։ Ալեքսանդրի հայրը Մակեդոնիայի արքա Փիլիպոս II էր, իսկ մայրը՝ Էպիրոսի արքայադուստր Օլիմպիադան։ Ավանդության համաձայն Ալեքսանդրի տոհմն Արգոս արքայի միջոցով սերվել է դիցաբանական հերոս Հերակլեսից։ Հենց Ալեքսանդրի նախաձեռնությամբ տարածված վարկածի համաձայն` նրա իրական հայրը եղել է Եգիպտոսի փարավոն Նեկտանեբ II-ը։ Որոշ առասպելապատումներ նշում են, որ Ալեքսանդրը եղել է հին հունական դիցարանի երկնքի, որոտի, ամպրոպի և կայծակի աստվծո՝ աշխարհի տիրակալ Զևսի որդին։ Ի սկզբանե նախատեսված էր, որ նորածին մանուկը պիտի անվանվեր Ամինտաս՝ ի պատիվ Փիլիպոսի հոր, սակայն վերջինիս հայրը քաղաքական նկատառումներից ելնելով որոշում է նորածին մանկանը տալ Ալեքսանդրոս անունը՝ ի պատիվ Մակեդոնիայի արքա Ալեքսանդր I-ի։
Փոքրիկ Ալեքսանդրի դաստիարակությամբ զբաղվել է մայրը՝ Օլիմպիադան։ Այդ տարիներին Փիլիպոսը պատերազմներ էր մղում Հունաստանի քաղաք-պետությունների հպատակեցման համար և որդու հետ ժամանակ կարողանում էր անցկացնել միայն Օլիմպիական խաղերի ժամանակ։ Մանկուց ի վեր մայրը Փիլիպոսի դեմ էր տրամադրում Ալեքսանդրին, որն էլ հետագայում դրսևորվում է հոր և որդու լարված հարաբերությունների մեջ։ Օլիմպիադայի խարդավանքների պատճառով Ալեքսանդրի մեջ երկակի վերաբերմունք էր ձևավորվել Փիլիպոսի նկատմամբ։ Երեխան մի կողմից հիանում էր հոր սխրանքներով, մյուս կողմից՝ խանդ ու նույնիսկ թշնամանք տածում նրա ռազմական հաջողությունների հանդեպ։ Իր բացառիկ տաղանդով Ալեքսանդրն աչքի էր ընկնում անգամ մանուկ հասակում։ Վաղ տարիքում նա ճանաչվում է Փիլիպոսի իրավահաջորդ, որն էլ Օլիմպիադային դարձնում է արքայի վեց կանանցից ամենաազդեցիկը։ Փաստն այն է, որ նա իր Փիլիպոսի որդիներից ամենաարժանավորն էր, որ կարող էր շարունակել հոր պատվախնդիր գործը։ Փիլիպոսի այլ զավակներից պատմիչների կողմից հիշատակվում է նրա և Լարիսա քաղաքից սերվող Ֆիլինայի որդու՝ Արիդեոսի անունը` որպես տկարամիտ անձնավորություն։ Ալեքսանդր Մեծի մահից հետո՝ դիադոքսների պատերազմի նախօրեին, նա բազմում է Մակեդոնիայի կայսրության գահին՝ թագադրումից հետո ստանալով Փիլիպոս III անունը։ Փիլիպոսի մահից հետո Մակեդոնիայի գահի օրինական հավակնորդներ չկային, քանի որ նրա որդիների մի մասի անունը հայտնի չէր, իսկ որոշներն էլ դեռևս մանկահասակ էին և մ․թ․ա․ 336 թվականին չէին կարող դառնալ երկրի առաջնորդ։
Ալեքսանդրը վաղ տարիքից տիրապետում էր դիվանագիտության և քաղաքականության առանձնահատկություններին ու պատերազմ վարելու արվեստին։ Չնայած նրան, որ Ալեքսանդրը ծնվել էր Պելլայում, այնուամենայնիվ, ուսանելու համար նա ստիպված է լինում մակեդոնական բարձրաստիճան տոհմերից սերվող իր որոշ հասակակիցների հետ միասին հաստատվել երկրի ծայրամասային Միեզա քաղաքում; Ուսման վայրի նման ընտրությունը հավանաբար կապված էր մորից երեխային հեռացնելու Փիլիպոսի մտադրության հետ:
Ստեղծել է հունամակեդոնական աշխարհակալ տերություն, որի տարածքը ձգվում էր Հոնիական ծոցից մինչև Հիմալայներ։ Արևելյան ավանդույթներում զուգակցվում է առասպելական Զհուլ ալ-Կարնայն թագավորի հետ։ Հնուց ի վեր Ալեքսանդրը համարվում էր աշխարհի խոշորագույն զորավարներից մեկը։ Նա հաղթանակել է մասնակցած բոլոր ճակատամարտերում՝ չնայած միշտ առճակատվել է քանակապես գերազանցող թշնամու դեմ:
Մակեդոնական գահին բազմել է քսան տարեկան հասակում՝ հոր՝ Փիլիպոս II-ի սպանությունից հետո։ Ժառանգել է կայացած պետություն և հզոր բանակ, որի շնորհիվ նրան հաջողվել է իրականացնել ռազմական և քաղաքական պատվախնդիր ծրագրեր։ Սկզբում նա ամրացնում է երկրի հյուսիսային սահմանները և վերջնականապես հնազանդեցնում Հունաստանի քաղաք-պետություններին։ Մ․թ․ա․ 334 թվականին Ալեքսանդրն սկսում է իր նշանավոր արևելյան արշավանքը  և յոթ տարում նվաճում է Աքեմենյան Պարսկաստանը։ Իսոսի ճակատամարտիհաղթանակից հետո մակեդոնական բանակին հաջողվում է գրավելով պարսից թագավորանիստ Պերսեպոլիսը՝ գահընկեց անելով «արքայից արքա» տիտղոսով հորջորջվող Դարեհ III Աքեմենյանին։ Արյաց երկրի բռնազավթումից հետո Ալեքսանդրն իրեն հռչակում է «Ասիայի տիրակալ»։ Եգիպտոսի նվաճումից հետո տեղի քրմերի կողմից Ալեքսանդր Մեծը մկրտվում է փարավոն և Նեղոսի դելտայում հիմնում իր առաջին քաղաքը՝ Ալեքսանդրիան։ Համակվելով ամբողջ աշխարհին տիրանալու գաղափարով և «Համաշխարհային օվկիանոսին» հասնելու ձգտումով՝ Ալեքսանդրը մ.թ.ա. 326 թվականին մուտք է գործում Հնդկաստան և գրավում Փանջաբն ու Ռաջաստանը։ Սակայն իր հյուծված ու դժգոհ զորքի պահանջով արքան ստիպված է լինում դադարեցնել առաջխաղացումն ու վերադառնալ Միջագետք։
Ալեքսանդրն իր մահկանացուն կնքում է մ․թ․ա․ 323 թվականին Բաբելոնում՝ անավարտ թողնելով ծրագրավորված արևմտյան ու հարավային ռազմարշավները։ Ալեքսանդրի մահվանը հետևել են պատերազմներ նրա զորավարների, զինակիցների ու ընտանիքի անդամների միջև, որի արդյունքում կայսրությունը տրոհվել է երեք խոշոր հելլենիստական պետությունների։ Նորաստեղծ պետությունները գլխավորել են նրա կենդանի մնացած զորականները՝ դիադոքոսները։ Ալեքսանդր Մակեդոնացին թողել է հարուստ ժառանգություն։ Իր իշխանությունն ամրապնդելու համար նա հիմնել է շուրջ 70 քաղաք-գաղութներ։ Նրա ռազմական ու տնտեսական նվաճումների շնորհիվ ստեղծվել է նոր տեսակի համաշխարհային կայսրություն, որտեղ արևմտյան ու արևելյան քաղաքակրթությունները միաձուլվում էին հելլենիստական մշակույթի ներքո։ Չնայած նրա կայսրության կարճատև գոյատևմանը՝ Ալեքսանդր Մակեդոնացու ջանքերի շնորհիվ հելլենիստական մշակույթի տարածումը դառնում է անդառնալի և այն հետագայում Եվրոպայի ու Առաջավոր Ասիայիքաղաքակրթությունների հիմքը է հանդիսանում։ Ալեքսանդր Մակեդոնացու ներդրումը համաշխարհային ռազմագիտության մեջ համարվում է անգերազանցելի և մինչ օրս ունի կիրառական նշանակություն։Մահացել է 323 թվականին:Նրա դին մեղրի մեջ տեղափոխել են Մակեդոնիա:
Մակեդոնացու նվաճումներից հետո սկզբնավորվել է հելլենիզմի դարաշրջանը: Հելլենիզմը տարածվել է նաև Հայաստանում:

Հելլենիստական մշակույթը Հայաստանում

Ք.ա. IV դ. վերջերին Ալեքսանդր Մակեդոնացու արշավանքները նշանավորեցին նոր դարաշրջան Առաջավոր Ասիայի մի շարք երկրների պատմության մեջ: Հին Արևելքի ընդարձակ շրջաններում սկսվեց «Հունականության» («Հելլենիզմ») ազդեցության փուլը: Հելլենիզմի բովանդակությունը չի սպառվում արևմտյան քաղաքակրթության ազդեցությամբ և շատ ավելի հարուստ ու բարդ երևույթի պայմանական անվանում է:
Հինարևելյան հարուստ մշակույթը, որն առանձին-առանձին ծաղկում էր տարբեր երկրներում, հաղթահարեց իր մեկուսացվածությունը և խաչաձևվեց դասական հունական մշակույթի հետ: Ծնունդ առավ նոր, ինքնատիպ մի մշակույթ, որը հելլենիստական կերպարանք էր կրում: Ք.ա. Ill-I դդ. հայկական մշակույթի զարգացման ընթացքի մեջ բեկում տեղի ունեցավ: Հաննիբալ Եթե նախորդ պատմաշրջանում (VI- IV դդ.) Հայաստանը գտնվում էր Աքեմենյան տերության քաղաքական գերիշխանության ոլորտում և շփումների մեջ էր իրանական մշակույթի հետ, ապա արևելյան բնույթի հայկական մշակույթը հելլենիզմի դարաշրջանում ակնհայտ շրջադարձ կատարեց դեպի արևմտյան մշակույթ: Հայաստանը ևս ընդգրկվեց մշակութային հուժկու շարժման մեջ, որը պայմանավորված էր նաև երկրի ապրած քաղաքական ու տնտեսական վերելքով:
Հելլենիզմի դարաշրջանի հայ մշակույթում հանդես էին գալիս երկու հիմնական ուղղություններ: Առաջինն ավանդական (ժողովրդական) ուղղությունն էր, որը զարգանում էր գյուղական բնակչության միջավայրում և հավատարիմ էր մնում իր տեղական, հինարևելյան ակունքներին, ավանդական աշխարհընկալմանն ու Գառնիի ամրոցի բաղնիքի հատակի խճանկարներից պատկերացումներին: Երկրորդը հելլենիստական ուղղությունն էր, որը զարգանում էր հասարակության կյանքում կատարված տեղաշարժերի հիման վրա և կրում էր վերնախավային շերտի ու քաղաքային ազատ բնակչության նոր ըմբռնումների և ճաշակի դրոշմը: Այս երկու ուղղությունները միմյանցից անջրպետված չէին; հելլենիստական հայկական մշակույթի առաջընթացը որոշակիորեն պայմանավորված էր նաև այդ երկուսի փոխներթափանցումով, հին և նոր արժեքների փոխազդեցությամբ ու միահյուսումով: Վերելքի ուղին բռնած հայկական նյութական ու հոգևոր մշակույթը իր արժանի տեղն է զբաղեցնում հին աշխարհի առաջավոր մշակույթների շարքում: Հելլենիզմն իր առավել լիարժեք ու ցայտուն արտահայտությունը գտավ հայկական նյութական մշակույթի բնագավառում և հատկապես քաղաքաշինության ասպարեզում: Հնագույն քաղաքների նոր վերելքին զուգընթաց՝ թափ է առնում նոր քաղաքների շինարարությունը: Առաջիններից տիպական կարելի է համարել Արգիշտիխինիլի-Արմավիրի օրինակը: Նախորդ դարաշրջանի վարչական կենտրոնը վերածվել էր Հայաստանի մայրաքաղաքի, ընդ որում պահպանելով նաև սրբավայրի իր նշանակությունը: Արմավիրում գոյություն ուներ արեգակին, լուսնին և Հայոց թագավորների նախնիների պաշտամունքին նվիրված տաճար, որի շրջակայքում գտնվում էր սոսիների սրբազան պուրակը:
Հելլենիստական ժամանակաշրջանում Հայաստանում գոյություն է ունեցել նաև բարձր զարգացման հասած քանդակագործություն: Գրավոր սկզբնաղբյուրները պատմում են Անհայտ հայ նկարիչ <<Տիգրան Երվանդյան>> (19-րդ դ.): Հայաստանի ազգային պատկերասրահ: հին հայկական տաճարների մասին, որտեղ կանգնեցված են եղել աստվածների և թագավորների նախնիների արձանները: Դրանց մի մասը բերովի էր և պատկերում էր հունահռոմեական աստվածներին: Այդպիսի արձաններն ազդելու էին տեղական արձանագործության հետագա զարգացման վրա և մարմնավորելու էին տեղական ու հունական հատկանիշների միահյուսումը: Արտաշատի և Գառնիի պեղումների ժամանակ գտնվել են մարմարյա արձաններ ու դրանց բեկորներ, ճարտարապետական հուշարձանների քանդակազարդ մասեր: Հայաստանի տարբեր շրջաններում հայտնաբերվել են տուֆից պատրաստված քարե արձանների գլուխներ, որոնք պատկերում են արձանագործության ավանդական ուղղությունը: Հին հայկական արձանագործության հելլենիստական ուղղության ամենանշանավոր հուշարձանը Անահիտ աստվածուհու բրոնզյա արձանի գլուխն է, որը գտնվել է Արևմտյան Հայաստանում (Սատաղ քաղաքի մոտ) և այժմ պահվում է Բրիտանական թանգարանում՝ Լոնդոնում: Տեղական և Հելլենիստական տարրերի փոխներթափանցման վկայություններ են Մեծ Հայքի և Ծոփքի թագավորների հատած դրամների վրա դրվագված արքայական պատկերները:
image(7).jpg

Հելլենիստական պատմաշրջանի խճանկարչության առայժմ հայտնի միակ նմուշը հայտնաբերվել է Գառնիի բաղնիքի հանդերձարանի հատակին: Գառնիի խճանկարը բազմերանգ է և պատրաստվել է Ազատ գետի հունից հավաքված գույնզգույն քարերից: Նյութը ամբողջովին վերցված է հունական առասպելաբանությունից. կենտրոնական Հայկական հեթանոսական աստվածների արձանների Նեմրութի հնավայրը շրջանակում քարե մանրիկ հատիկներով պատկերված են օվկիանոսը՝ պատկառելի ծերունու, և ծովր՝ գեղանի կնոջ տեսքով: Խճանկարի արտաքին շրջանակում երևում են դարձյալ հունական առասպելաբանությունից վերցված տեսաբաններ: Պատկերներն ունեն հունարեն համապատասխան մակագրություններ: III-I դդ. հայ հոգևոր մշակույթը հարստանում է բովանդակությամբ և բնույթով նոր տիպի ստեղծագործություններով, համալրվում է հայկական աստվածների համակարգը՝ դիցարանը:
image(8).jpg
Հելլենիստական պատմաշրջանի հայկական մշակույթի զարգացումը նշանավորվեց շրջադարձային բնույթի տեղաշարժով. հետզհետե հեռանալով արևելյան քաղաքակրթության ոլորտից՝ այն ընդգրկվեց միջերկրածովյան ավազանի երկրների մշակութային աշխարհի սահմաններում: Հայկական մշակույթը շարունակում էր ազգային բնույթ կրել՝ աղերսվելով հունահռոմեական մշակույթի հետ: Շրջադարձը դեպի արևմտյան քաղաքակրթություն ձեռք բերեց անշրջելի բնույթ, երբ Հայաստանում պաշտոնական կրոն ընդունվեց քրիստոնեությունը, և երկիրն ավելի մեծ չափով հաղորդակից դարձավ միջերկրածովյան քրիստոնեական մշակույթին: Հայաստանի հելլենիստական մշակույթի ավանդույթները, այնուամենայնիվ, չմոռացվեցին և նախապատրաստեցին հայ ազգային մշակույթի աննախընթաց ծաղկումը վաղ միջնադարում:

Սահմանադրական բարեփոխումներ

Փետրվարի 17-21

Դաս-քննարկում`
Թեման՝ «Սահմանադրական բարեփոխումներ».
ՀՀ Սահմանադրական օրենքը Հանրաքվեի մասին

Հաշվի առնելով 2018թ. ապրիլին տեղի ունեցած թավշյա հեղափոխությունը, Հայաստանում նոր Սահմանադրության ընդունումը, կառավարման խորհրդարանական ձևին անցնելը բնականաբար բոլոր հաստատություններում պետք է իրականացվեին բարեփոխումներ, իսկ սահմանադրական դատարանը և դրա նախագահը ընտրվել են հին Սահմանադրության համաձայն՝ 65 տարի ժամկետով, որը նույնպես պետք է համապատասխանեցվեր ներկայիս Սահմանադրությանը՝ այսինքն ընտրվեր վեց տարի ժամկետով:
Կարծում եմ, որ Հայաստանում չկա ճգնաժամ, այլ կա ոչ լեգիտիմ ընտրված ՍԴ նախագահ:
Ապրիլի 5-ին տեղի կունենան ընտրություններ, կանցկացվի հանրաքվե, ըստ որի սահմանադրական դատարանը կհամապատասխանեցվի ներկայիս գործող Սահմանադրությանը: Ազգային ժողովի հաստատելուց հետո դատավորները, ՍԴ նախագահը կընտրվեն վեց տարի ժամկետով:

Կառավարման խորհրդարանակա՞ն, թե կիսանախագահական համակարգ

 Փետրվարի 3-7

Դաս-քննարկում՝
Թեման՝«Սահմանադրական բարեփոխումներին ընդառաջ»-Կառավարման խորհրդարանակա՞ն, թե՞ կիսանախագահական համակարգ.
Առաջադրանք.
-Քննարկման արդյունքները լուսաբանել բլոգում.

Լսելով տարբեր մարդկանց կարծիքներ, հետևելով մամուլին, դիտելով իրավաբանների հարցազրույցները, ես եկել եմ այն եզրակացության, որ մեր երկրի համար ավելի նպատակահարմար է կառավարման կիսանախագահական կամ խառը ձևը, որը կոչվում է պրեզեդենտիալիզմ: Այն միավորում է պառլամենտական և նախագահական ձևերը: Այստեղ նախագահի դերը առավել մեծ է: Նման կառավարման ձև ունեցող երկրներից են Ֆրանսիան, Պորտուգալիան, Ֆինլանդիան և այլն:
Կիսանախագահական ձևը հետևյալն է.
1) Պետության գլուխը նախագահն է:
2) Նա է նշանակում կառավարության անդամներին և վարչապետին
3) Կառավարությունը պատասխանատու է պառլամենտի առաջ և այլն…
ՀՀ կառավարման ձևը նախկինում նախագահական էր, այսինքն պետության ղեկավարը նախագահն էր, և ինքն էր հստակ որոշում կայացնում: Իսկ հիմա 2018թ.-ից սկսած արդեն խորհրդարանական է: Բարձրագույն մարմինը խորհրդարանն է, իսկ գործադիր մարմնի ղեկավարը՝ վարչապետը:
Կարծում եմ, որ չկա այնպիսի կառավարման ձև, որն ամենալավն է: Յուրաքանչյուրն ունի իր առավելություններն ու թերությունները:

Առաջադրանքներ

                                                  Դեկտեմբերի 9-13

Դաս-քննարկում՝
-Դեկտեմբերի 10-ը՝ Մարդու Իրավունքների Միջազգային Օր
Հիմնական փաստաթղթերը՝
Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիր- ՄԱԿ-ի Գլխավոր Ասամբլեա /1948թ., դեկտեմբերի 10/
ՀՀ Սահմանադրություն, Գլուխ 2- «Մարդու և քաղաքացու հիմնական իրավունքները և ազատությունները».

                Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիր

Հոդված 1
Բոլոր մարդիկ ծնվում են ազատ ու հավասար իրենց արժանապատվությամբ ու
իրավունքներով։ Նրանք ունեն բանականություն ու խիղճ և միմյանց պետք է եղբայրաբար
վերաբերվեն։
Հոդված 2
Ամեն ոք ունի այս Հռչակագրում բերված բոլոր իրավունքներն ու ազատությունները
առանց որևէ խտրության՝ հիմնված ցեղային, մաշկի գույնի, սեռի, լեզվի, կրոնի, քաղաքական կամ այլ համոզմունքների, ազգային կամ սոցիալական ծագման, ունեցվածքի, դասային պատկանելության կամ որևէ այլ կարգավիճակի վրա։
Ավելին, ոչ մի խտրականություն չպետք է լինի հիմնված երկրի կամ տարածքի,
քաղաքական, իրավական, կամ միջազգային կարգավիճակի վրա, լինի դա անկախ,
խնամարկյալ, ոչ ինքնակառավարվող կամ ինքնիշխանության որևէ այլ սահմանափակումով պետական կազմավորում, որին պատկանում է մարդը։
Հոդված 3
Յուրաքանչյուր ոք ունի ապրելու, ազատության ու անձի անձեռնմխելիության
իրավունք։
Հոդված 4
Ոչ ոք չպետք է լինի ստրկության կամ անազատ վիճակում. պետք է արգելվեն
ստրկատիրության ու ստրուկների առուծախի բոլոր ձևերը։
Հոդված 5
Ոչ ոք չպետք է ենթարկվի կտտանքների, դաժան, անմարդկային կամ ստորացուցիչ
վերաբերմունքի կամ պատժի։
Հոդված 6
Ամեն ոք, ուր էլ որ լինի, իրավունք ունի ճանաչվել որպես իրավասուբյեկտ։
Հոդված 7
Բոլորը հավասար են օրենքի առջև և, առանց որևէ խտրականության, ունեն օրենքով
հավասար պաշտպանվելու իրավունք։ Բոլորը ունեն հավասար պաշտպանության իրավունք՝ ընդդեմ ցանկացած խտրականության, որով խախտվում է այս Հռչակագիրը, և ընդդեմ նման խտրականության մղող ցանկացած սադրանքի:
Հոդված 8
Ամեն ոք ունի ազգային լիազոր դատարանների միջոցով իր իրա վունքների
արդյունավետ վերականգնման իրավունք, եթե խախտվում են սահմանադրությամբ կամ
օրենքով սահմանված նրա հիմնական իրավունքները։
Հոդված 9
Ոչ ոք չի կարող ենթարկվել կամայական կալանքի, բանտարկության կամ
արտաքսման։
Հոդված 10
Ամեն ոք իր իրավունքների ու պարտականությունների սահմանման համար և իր դեմ
ցանկացած քրեական մեղադրանքի դեպքում, լիակատար հավասարության հիման վրա,
իրավունք ունի, որ իր գործը արդարացի ու հրապարակայնորեն լսվի անկախ ու
անկողմնապահ դատարանի կողմից։
Հոդված 11
(1) Հանցագործության համար մեղադրվող յուրաքանչյուր մարդ իրավունք ունի անմեղ
համարվել քանի դեռ նրա մեղքը չի ապացուցված օրենքով նախատեսված հրապարակային դատաքննությամբ, որի ժամանակ ապահովվեն նրա պաշտպանության համար բոլոր անհրաժեշտ երաշխիքները։
(2) Ոչ ոք չի կարող դատապարտվել որպես հանցագործ որևիցէ արարքի կամ բացթող
ման համար, որը կատարվել է այնպիսի ժամանակ, երբ այն ազգային կամ միջազգային
օրենքով հանցագործություն չի համարվել։ Չի կարող սահմանվել նաև ավելի ծանր պատիժ քան այն, որը կիրառվում էր հանցագործության կատարման ժամանակ։
Հոդված 12
Ոչ ոք չի կարող ենթարկվել կամայական միջամտության իր անձնական ու
ընտանեկան կյանքի նկատմամբ, իր տան, թղթակցության և կամ իր պատվի ու համբավի դեմ կամայական ոտնձգության։ Ամեն ոք ունի օրենքով պաշտպանվելու իրավունք ընդդեմ նման միջամտության կամ ոտնձգության։
Հոդված 13
(1) Ամեն ոք ունի տեղաշարժվելու և բնակության վայր ընտրելու ազատության
իրավունք յուրաքանչյուր պետության սահմաններում։
(2) Ամեն ոք ունի ցանկացած երկրից, այդ թվում իր երկրից հեռանալու և իր երկիր
վերադառնալու իրավունք։
Հոդված 14
(1) Ամեն ոք իրավունք ունի այլ երկրներում հետապնդումից ապաստան որոնել և
ապաստանից օգտվել։
(2) Այս իրավունքը չի կարող գործադրվել այնպիսի ոչ քաղաքական
հանցագործությունների կամ արարքների համար հարուցված հետապնդումների դեպքում,
որոնք հակասում են Միավորված ազգերի նպատակներին ու սկզբունքներին։
Հոդված 15
(1) Ամեն ոք ունի քաղաքացիության իրավունք։
(2) Ոչ ոք չի կարող կամայականորեն զրկվել իր քաղաքացիությունից կամ
քաղաքացիությունը փոխելու իրավունքից։
Հոդված 16
(1) Չափահաս տղամարդիկ ու կանայք, առանց որևէ ցեղային, ազգային կամ
կրոնական սահմանափակման, իրավունք ունեն ամուսնանալ և ընտանիք հիմնել։ Նրանք
հավասար իրավունքներ ունեն ամուսնանալիս, ամուսնության ընթացքում և
ամուսնալուծության ժամանակ։
(2) Ամուսնությունը կարող է կայանալ միայն ամուսնացող կողմերի լիարժեք ու ազատ
համաձայնության դեպքում։
(3) Ընտանիքը հասարակության բնական ու հիմնական բջիջն է և պաշտպանվելու
իրավունք ունի հասարակության ու պետության կողմից։
Հոդված 17
(1) Ամեն ոք ունի սեփականություն ունենալու իրավունք՝ ինչպես մենակ, այնպես էլ
ուրիշների հետ միասին։
(2) Ոչ ոք չի կարող կամայականորեն զրկվել իր սեփականությունից։
Հոդված 18
Յուրաքանչյուր ոք ունի մտքի, խղճի ու դավանանքի ազատության իրավունք. այս
իրավունքը ներառնում է իր դավանանքը կամ համոզմունքները փոխելու ազատություն և իր դավանանքին կամ համոզմունքներին հետևելու ազատություն, միայնակ կամ ուրիշների հետ համատեղ, հրապարակայնորեն կամ գաղտնի՝ քարոզի, ժամերգության, կրոնական ու ծիսական արարողությունների ձևով։
Հոդված 19
Ամեն ոք ունի համոզմունքներ ունենալու և արտահայտվելու իրավունք. այս
իրավունքը ներառնում է համոզմունքներին անարգել հավատարիմ մնալու և
տեղեկություններ ու գաղափարներ որոնելու, ստանալու ու տարածելու ազատություն,
լրատվության ցանկացած միջոցներով, անկախ պետական սահմաններից։
Հոդված 20
(1) Յուրաքանչյուր ոք ունի խաղաղ հավաքների ու միություններ կազմելու իրավունք։
(2) Ոչ ոք չի կարող հարկադրաբար անդամակցվել որևէ միության։

Շարունակելի…

       Մարդու և քաղաքացու հիմնական իրավունքներն ու ազատությունները

Հոդված 23. Մարդու արժանապատվությունը

Մարդու արժանապատվությունն անխախտելի է:

Հոդված 24. Կյանքի իրավունքը

1. Յուրաքանչյուր ոք ունի կյանքի իրավունք:
2. Ոչ ոք չի կարող կամայականորեն զրկվել կյանքից:
3. Ոչ ոք չի կարող դատապարտվել կամ ենթարկվել մահապատժի:

Հաշվետվություն

Բացակայություններ-?

Հարգելի-?

Անհարգելի-?

Էկոլոգիա

Տե՛ս հաշվետվությունը

Անգլերեն

Տե՛ս հաշվետվությունը

Գրականություն,հայոց լեզու

Տե՛ս հաշվետվությունը

Հասարակագիտություն

Տե՛ս հաշվետվությունը

Ճամփորդություններ

Մասնակցել եմ ռազմամարզական Ասպետ ճամբարին, բարձունքի հաղթահարման և այլն: Նյութերը՝ բլոգում :

Ծեսեր, համերգներ և այլն 

Մասնակցել եմ մեդիաուրբաթներին, Հարիսայի ծեսին, և այլ ծեսեր-տոներին:

Կրթահամալիրի ներքին կարգապահական կանոնների խախտում չունեմ:

Անհատական ձեռքբերումներ եմ ունեցել սպորտում, երբ ընկնելով ԵՊՀ-ի հավաքական գրավել եմ երրորդ-տեղը:

Ես չեմ սիրում տալ ինքս ինձ ինքնագնահատական, քանի-որ այն ուղակի սահման է դնում մարդու հնարավորությունների վրա և ավելորդ է իմ կարծիքով: